В інтэрнэце папулярна слова Шчучыншчына, як прыклад складанай беларускай арфаэпіі. Але мы можам пайсці ў гэтым кірунку далей. Тут (https://github.com/Belarus/GrammarDB/releases) можна спампаваць слоўнік беларускай мовы змяшчаючы 1,3 мільёна беларускіх словаформаў (слоў там значна менш), каб знайсці найбольш складаныя беларускія словы:
- З двума ШЧ (больш не сустракаецца): Шчучыншчына, шчасліўшчык, шчупачышча (вялізарны шчупак. "Схапіў жыўца шчупак і свішча, дастаў - ў два локці шчупачышча!" - Колас), шчэбенеачышчальны.
- Шмат слоў з двума ДЗ: дзе-небудзь, дзядзі, медзведзяня.
- І з ШЧ, і з ДЗ: абыдзёншчына, бамбардзіроўшчык, бавоўнапрадзільшчыца, белагвардзейшчына, вудзільшчык, гадзіншчык, Гарадзеншчына, гарадзішча, гнездзішча, Гродзеншчына, дзедаўшчына, дзеравеншчына, паддзіршчык, свяшчэннадзействе, халадзільшчык, шкловыдзімальшчык, штодзёншчына, ядзершчык.
- Ціск: Слонім.
А зараз паспрабуем скласці нешта больш складанае:
- Шчырыя шчучынцы са Шчучанаўшчыны шануюць шчаўе з шчупакамі па-шчучынску.
- Шчэбенеачышчальнікі са Шчучанаўшчыны шануюць шчупакоў па-шчучынску, а шчасліўшчыкі нават шчыра ласуюцца шчаўем з шчочкамі шчупачышча.
ШІ падказвае, што складана праізнесці таксама: расшчапіць, разшчапленне, дзверы, абадзьмуўшы, ва Ўздзе, ажыццяўленне, жыццё, час, чатыры, гэта, узбярэжжа, дождж, бездажджоўе, бяздожджыца, дажджавік, дражджаванне